Program Erasmus Mundus promuje studia wspólne (czyli realizowane w formule tzw. wspólnego kształcenia) na poziomie:
a) studiów drugiego stopnia (tzn. otwartych dla kandydatów posiadających dyplom ukończenia studiów co najmniej pierwszego stopnia);
b) studiów trzeciego stopnia (doktoranckich).
W grupie uczelni, które zdecydują się na przygotowanie i realizację wspólnych studiów muszą znaleźć się co najmniej trzy uczelnie z trzech różnych krajów.
Studia zgodne z założeniami programu Erasmus Mundus powinny charakteryzować się następującymi cechami:
wspólny (zintegrowany), uznany przez wszystkie uczelnie wchodzące w skład konsorcjum, program studiów. Każda uczelnia wchodząca w skład konsorcjum realizującego wspólny program kształcenia uznaje wszystkie zajęcia dydaktyczne wraz z przypisanymi do nich efektami uczenia się, formami zaliczeń i/lub egzaminów za spełniające określone w legislacji jej kraju wymagania formalne i jakościowe. Każda uczelnia wchodząca w skład konsorcjum powinna posiadać potwierdzenie zgodności założeń programowych programu wspólnych studiów z wymaganiami legislacji w danym kraju;
wspólne kryteria naboru studentów, przejrzyste procedury rekrutacji kandydatów (europejskich oraz z krajów trzecich) wypracowane przez konsorcjum;
wspólne metody egzaminowania i pełne wzajemne uznanie wyników sprawdzania efektów kształcenia (egzaminów, zaliczeń) przez uczelnie – członków konsorcjum;
spójne kryteria pobierania opłat za studia – jednakowa kwota czesnego określana i pobierana przez konsorcjum niezależnie od wybranej ścieżki kształcenia. Dopuszczalne jest jedynie zróżnicowanie kwoty czesnego w odniesieniu do dwóch grup osób: studentów europejskich i studentów z krajów trzecich;
obowiązkowy okres mobilności studentów – ścieżka studiowania studenta przewiduje zrealizowanie programu kształcenia w co najmniej 2 uczelniach wchodzących w skład konsorcjum;
możliwość uzyskania określonej liczby punktów ECTS w każdej uczelni wchodzącej w skład konsorcjum, w zależności od zdefiniowanej ścieżki kształcenia;
uzyskanie wspólnego, wielokrotnego lub co najmniej podwójnego dyplomu
kontakt z co najmniej dwoma językami europejskimi (niekoniecznie muszą to być dwa języki wykładowe, a język wykładowy nie musi być językiem oficjalnym danego kraju);
wysokie standardy obsługi studentów i wykładowców z krajów trzecich przez konsorcjum.
Możliwość wspólnego kształcenia jest przewidziana w polskiej ustawie „Prawo o szkolnictwie wyższym”.
Artykuł 168 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku określa zasady prowadzenia studiów w formule wspólnego kształcenia, a mianowicie:
Studia mogą być prowadzone wspólnie przez różne uczelnie i instytucje naukowe, w tym zagraniczne, na podstawie zawartego przez nie porozumienia.
Zasady i tryb organizacji studiów, o których mowa w ust. 1, oraz zasady wydawania wspólnego dyplomu ukończenia tych studiów określa regulamin tych studiów ustalony w porozumieniu, o którym mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem art. 167 ust. 3
W przypadku, o którym mowa w ust. 1, może być wydany dyplom jednej uczelni. Informacje o udziale pozostałych uczelni i instytucji naukowych w realizacji programu studiów zawiera suplement do tego dyplomu.
Zawarcie porozumienia, o którym mowa w ust. 1, oraz wydanie dyplomu, o którym mowa w ust. 3, przez uczelnię niespełniającą wymagań określonych w art. 56 ust. 2 lub w art. 58 ust. 4 wymaga zgody ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego. Artykuł 167 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku. “Prawo o szkolnictwie wyższym” daje delegację ministrowi właściwemu do spraw szkolnictwa wyższego do określenia warunków wydawania i wzorów dyplomów ukończenia studiów prowadzonych wspólnie przez różne uczelnie i instytucje naukowe, również zagraniczne.
W porozumieniu o wspólnym kształceniu studentów, o którym mowa w artykule 168 ustawy „Prawo o szkolnictwie wyższym” powinny być zawarte następujące informacje:
nazwa studiów (wspólnego programu kształcenia), nazwa kierunku na jakim studia są prowadzone w każdym kraju (jeżeli dotyczy, tzn. jeżeli w danym kraju kształcenie prowadzi się na kierunkach studiów)
nazwa kwalifikacji (tytułu zawodowego/stopnia naukowego) w oryginalnym brzmieniu zgodnym z przepisami prawa każdego z krajów realizujących wspólny program kształcenia
język prowadzenia studiów (język prowadzenia zajęć oraz język sprawdzania kompetencji (czyli prac zaliczeniowych, testów, egzaminów, itp.)
kryteria naboru kandydatów na studia, kryteria sprawdzenia ich kompetencji
status studenta w każdej uczelni wchodzącej w skład konsorcjum i związane z tym wymagania dotyczące dokumentacji przebiegu studiów
określenie warunków uzyskania tytułu/stopnia (jeżeli dotyczy: określenie zasad wyboru uczelni, w której odbywać się będzie obrona pracy dyplomowej, projektu dyplomowego lub innej formy egzaminu końcowego)
regulamin studiów (m.in. warunki akumulacji i przenoszenia osiągnięć, warunki ukończenia studiów)
stosowana skala ocen oraz (jeżeli dotyczy) sposób ich przeliczania na skale krajowe
rodzaj dyplomu, jaki będzie wydawany studentom, którzy ukończą kształcenie oparte na wspólnym programie studiów, zgodnie z możliwościami określonymi przez przepisy krajowe poszczególnych członków konsorcjum
forma i kwota odpłatności za studia
załącznikiem do porozumienia o prowadzeniu wspólnych studiów powinna być zawartość merytoryczna studiów (plan i program studiów wraz ze wskazaniem miejsca realizacji danej jednostki dydaktycznej przez studenta oraz uczelni odpowiedzialnej za jej realizację, efekty uczelnia się przypisane do programu studiów oraz poszczególnych jednostek dydaktycznych).